Ehlbeck, Friedrich
Mien Handy

Fidi Ehlbeck, Buur in Lambrügg (Lauenbrück), befaat sik mit dat Leven op'n Lannen vundaag. So hebbt enige vun sien Riemels mit Kommmunikatschoon to doon:

De Handynummer

De Firmen hebbt för ehre 'Kunn'

so'n Handys extra för erfunn'.

Handy is so'n Apparat

ganz ohne Leitung, ohne Draht.

Ne Batterie is dor mit bi,

denn geiht dat beter dör'n Äther.

Musst bloß verstahn mit ümtogahn.

To'n öben mutt man woll an besten

erstmol alle Tasten testen.

Dor brukst ne Nummer, de heet Pin.

Ohne Pin kummst dor nich rin,

bruukst nich versöken, hett keen Sinn.

Dat is dat Password, dat mutt passen,

sonst kannst nix maken mit dien Kassen.

Hest nich de rechte Nummer faat,

denn nützt he nich, dien Apparat.

...

Wo dat anners noch üm geiht in düt Book:

Lachen is ne Medizin

Bloomenspraak

Immen

Mücken

Sporschwien

De Bär

Rotten

Lebensglück

Fegen oder Segen

Klapperstorch

Langes Leben

Gesundheit

De Knakenmann

Telefon

De Handynummer

De goode Ton

Stoff un Dreck

De Gast

De Geist

Fakten öber Akten

Schiendisziplin

Papier

Gedanken

Nich gant tofräer

Jümmer mehr un mehr

Licht un Schatten

Regedrapen

Kreis

Keen Spraak is ganz kumplett

Leeve Leser

Mit Illustratschonen vun Inge Gertz

Fast ibunnen, 12,6 x 20,1 cm

Mit en lütt Wöörverteeknis, wo een unbekannte Utdrück naslaan kann

Lauenbrück: Friedrich Ehlbeck Selbstverlag 2006, 96 S.

ISBN:
Kategorie: 1

Bestellnummer: BO EHL 3785
Mien Handy
Dat köst Woveel wullt Du?
€ 8,00
+ Versand
Een Sied trüch