NDR (Rg.)
Vertell doch mal! In de School

Die 25 besten Geschichten des diesj├Ąhrigen NDR-Erz├Ąhlwettbewerbs:

De Titels:

KIRSTEN ABELING, Husum
Du b├╝st mien

JOHANNE AGENA, Aurich
,dasÔÇÖ oder ,da├čÔÇÖ

CORNELIA EHLERS, Oldenburg
Mara

MARIANNE EHLERS, Kellinghusen
Schoolt├╝├╝t 1960

JOACHIM GRABBE, Henstedt-Ulzburg
Eerstens kummt dat anners un twetens as du denkst

CLAUS G├ťNTHER, Hamburg-Harburg (2. Preis)
Utgrenzt

MARLIES HAVEKOST, Wehnsen bei Peine
Afschied von ÔÇÖn Freund ├╝ter Schaultiet

DIETRICH VON HORN, Bargteheide (Erster Preis und Publikumspreis)
Middenmank in Babylon

JUTTA KESSAL, Schwentinetal
Lolita

ELISABETH C. KLOCK, Leer
Ballersp├Âl

KÄTHE KRAUSE, Norderstedt
De Rekenupgaav

MARTINA KROHM, Gl├╝cksburg
De B├╝rgschaft

VOLKER KR├ťGER, Bordelum (4. Preis)
Mit links

ANDREAS LAUSEN, Gadebusch
Modul Nummer s├Âssund├Ârtig

BIRGIT LEMMERMANN, Unterstedt (5. Preis)
Feldkamp stiggt ut

WOLFGANG MAHNKE, Rostock
Sch├Ąulerleiw

PETER MAURER, Sch├Ânberg Hzgt. Lauenburg
Emily ehr M├Âpse

ANETTE MEYER, Schee├čel
Gele L├Âwen

BRUNO M├ľSCH, Verden
De ole School

HEERO ONNEN, Brake (3. Preis)
Mien Mester

CHRISTA REIMANN, Hamburg-Harburg
Twee Deerns

WILFRIEDE SEDT, Kaltenkirchen
Ut Sess maak Een

ILSE STANGE, Beckerwitz bei Wismar
L├╝tt Matten up ÔÇÖne anner Ort

JOACHIM STEFFEN, Mexiko
L├Ąmmer op de Schoolbank

Christa Heise-Batt schrifft to dat Book:

To ÔÇÖntwintigsten Mal harrn de NDR, Spoorkassen un dat Ohnsorg-Theater
opropen to ÔÇ×Vertell doch mal!ÔÇť Mehr as tweedusendtweehundert Schrievers
hebbt sik bedeeligt. Fiefuntwintig dorvun s├╝nd mit ehr Geschichten in dat
Book ÔÇ×In de SchoolÔÇť rinkamen ÔÇôen Thema, wat vele in en vergahn Tiet tor├╝chlopen
leet.
Fief Vertellen s├╝nd mit Priesen bedacht worrn:
Birgit Lemmermann ehr ÔÇ×Feldkamp stiggt utÔÇť
kreeg den f├Âfften Pries. En Geschicht, de bedrapen
maakt, wenn man leest, wos├╝ck Kinner un
├ťmfeld mit ÔÇÖn Lehrer ├╝mgaht, bi den se markt: De
kann sik nich wehren. Dor hest licht Speel. Man
kann dat riskeren, em to piesacken. Birgit Lemmermann
bringt een dat so neeg, dat man mit
bebert. Feldkamp is en Opfer, man, maakt he sik
nich ok to sien egen Opfer?
Den veerten Pries geev dat f├Âr ÔÇ×Mit linksÔÇť vun
Volker Kr├╝ger. Dor geiht dat ├╝m dat Swemmen
lehren ÔÇôeenmal ut de Sicht vun den l├╝tten Marja
nun ut de vun de Helpers. Nadenkern un
vergn├Â├Âgt ÔÇô un op ÔÇÖt letzt hett de Jung dat schafft:
Mit links!
De Geschicht ÔÇ×Mien MesterÔÇť vun Heero Onnen kreeg den dr├╝dden Pries. Dit
Vertellen bringt een tor├╝ch in ÔÇÖt Johr 1693, wo op ÔÇÖn Land dat Lehren nevenbi
g├╝ng, un nich jeedeen Schoolmester ok w├╝rklich ÔÇÖn Lehrer weer. Onnen
gl├╝ckt dat, dat de Leser anr├Â├Âgt is un sik mitnehmen lett in en Tiet, in en Aart
to leven, de nadenkern maakt. En Geschicht, de lang nal├╝chten deit.
F├Âr ÔÇ×UtgrenztÔÇť vun Claus G├╝nther geev dat den tweten Pries. In de letzt
Kriegstiet, wo Minschen, de nich in ÔÇÖt Schema passen deen, dat b├Â├Âs suer
harrn, is Emil in sien Aart en Fr├Âmdk├Ârper in de Klass. Man will em los warrn.
Rekter un Lehrer blameert em v├Âr siene Mitsch├Âlers bet op ÔÇÖt Bloot, un he
mutt weg. De Leser harr geern noch mehr vun Emil to weten kregen: Wo
keem he her, wo bleev he af, wor├╝m w├Ârr em so mitspeelt? Vele Fragen
blievt apen. Doch man is vun d├╝sse Geschicht deep bedrapen.
Dietrich von Horn weer Lehrer, un mit sien Vertellen ÔÇ×Middenmank in BabylonÔÇť
hett he to Recht den eersten Pries kregen. He wiest op, mit Humor un to
ÔÇÖn Nadenken, wos├╝ck un wodennig dat h├╝├╝t in vele Klassen togeiht: versche13
den Spraken, verscheden Religionen, verscheden In- un Ansichten. Man Kinner
blievt Kinner, un se kaamt lichter een mit den annern ut as de Groten. Ut
de Sicht vun en Jung bringt von Horn dat op den Punkt. Dorf├Âr hett he ok den
Publikumspries kregen.
Ik m├╝ch noch dree anner Geschichten ruts├Âken ├╝m optowiesen, wo differenzeert
de enkelten Schrieversl├╝├╝d mit dat Thema ├╝mgahn s├╝nd.
De korte Geschicht ÔÇ×Du b├╝st mienÔÇť vun KirstenAbeling hett dat in sik! Dit kort
Vertellen is ÔÇÖn ganzen Roman! Wo dat ennen kann, wenn en Deern sik in
ehrn Lehrer verkickt ÔÇôman haalt deep Luft un denkt lang dor├Âver na.
Joachim Steffen is in Bad Seebarg born, man he leevt un warkt nu an de Universit├Ąt
in Mexico, un hett mit ÔÇ×L├Ąmmer op de SchoolbankÔÇť en Thema opgrepen,
wat ├╝m 1767 in S├╝damerika ÔÇÖn groten ├ťmschwung br├Âcht hett. De Jesuiten,
de Scholen un D├Ârper gr├╝ndt harrn, w├Ârrn wegjaagt un de Minschen, l├╝tt
un groot, w├Ârrn to ÔÇÖn Deel as Sklaven verk├Âfft or in en annehmbar Richt
br├Âcht ÔÇô allens in ÔÇÖn Naam vun de spaansche Kroon.Steffens vertellt dat ut
de Sicht vun ÔÇÖn l├╝tten Jung, Ignacio, den sien Vadder man ok haalt hett. De
Schreiver bringt een de Minschen neeg. Man warrt mitnahmen op en groot
Reis. Goot is, dat so en Tiet ok mal wedder in ÔÇÖt Erinnern br├Âcht warrt.
Cornelia Ehlers, fiefuntwintig Johr oolt, hett mit ÔÇ×MaraÔÇť en Geschicht schreven,
de man langsam inwirken laten mutt un oftens lesen schull, ├╝m ehr tofaten
to kriegen. Mit Mara s├╝ht man sik s├╝lven vun binnen, lett Farven un Gedanken
an sik v├Ârbilopen, fangt jem op un s├╝ht ok den Maand ut en ganz anner
Sicht. Se bringt dat fardig, dat man sik fraagt: b├╝n ik nich ok ÔÇÖn l├╝tt beten
ÔÇ×MaraÔÇť, de sik in Twiefel sett, de s├╝ht, wat mennigeen in uns ielig Tiet nich
mitkriegen deit. En interessant un lyrisch Utleggen vun dat Thema in de
School.
Wenn sik ok in mennigeen vun de Vertellen dat Erinnern an fr├Âher wedder
finnen deit, so kann man doch seggen, dat de Fachjury wedder goot arbeidt
un uts├Âcht hett. D├╝t Mal s├╝nd f├Âffteihn Schrieversl├╝├╝d dorbi, de bet nu noch
nie nich in de ÔÇ×Vertell doch malÔÇť-B├Âker to finnen weren. Dat wiest op: wi hebbt
en riek Potential an plattd├╝├╝tsch Schrievers, ok junge L├╝├╝d. Dat maakt Moot
f├Âr de Tokunft vun uns Spraak.
Dat Book kann man j├╝mmers wedder to Hand nehmen un ok geern verschenken.
(Christa Heise-Batt, in: Bl├Ątter der Fehrs-Gilde 39/2008)

11,5 x 17,5 cm, 116 Seiten, gebunden, mit Schutzumschlag

ISBN 978-3-529-04862-3

ISBN:
Kategorie: 1

Bestellnummer: BO WAC 1347
Vertell doch mal! In de School
Düsse Artikel is nich mehr to hebben, deit us leed.
Een Sied trüch