Ipsen, Volkert
Tüüssadüüss
Mien Leedermaker-Leven. Twischen Kinnerstuuv un Kummerkamer

Anfungen harr dat mit en Kunzertoptritt in’n Hamborger Lichtwarksaal. Dor, wo jedet Johr de Plattdüütsche Bökermess afholen ward, dor, wo vördregen dörf, keen sik bi de Plattdüütschen al en Naam maakt hett. Un nu he: „Volkert Ipsen singt und spielt aus seinen Werken“. Vull weer de Saal nich, man vele Frünnen weern kamen, vele, de em al lange Johren kennen doot un de siene Leder jümmers wedder geern hören möögt. Un he hett vertellt, woans dat weer, as he anfungen hett un woans dat wiedergüng un so mennig en Komödi ut sien Ledermakertiet.

„...As ik de anner Morgen waken wurr, keem mi dat in een Nu an, ik schull ,mien Frünne’ vun de wiete Weg vertellen, de ik mit mien Musik gahn bün, nich blots de fröhligen Stücken vun Vico Torriani un de Caballeros vun’t Fernsehen, de ik in’n Lichtwarksaal vertellt harr, nä, dat Ganze, wat um un bi 50 Johr utmaken deit, wat anfung in een Kinnerstuuv op Nordstrand un sik hentruck bit na een Kummerkamer in de Giebelstadt.“

So füng he dat Schrieben an, dat em nu nich mehr losleet, bit dat Manuskript trech weer. De Fru an sien Siet, sien schmucke „Muse“, as he seggt, hett holpen, dat dor denn en richtig Book mit 212 Sieden ut worrn is.

Wo weer dat mit de „Nordstrander Landgewinnungsmaschin“, de Musik maken kunn, un worüm müss dat Klaveer in’t Water stahn? Un keen weern de Musiker-Kollegen, de em bemött sünd in sien Ledermakerkarrier, de lang weer, man liekers nich op’t hoge Podest föhren dee?

Erinnern an schöne Beleevnisse vun Kinnertiet un Fründschaft, vun lütt beten Showglanz in’t Musikgeschäft, man ok Vertellen vun Kummer, Wehdaag un Vertwiefeln. Dor geev de Musik Hölp, wenn de egen Lüüd nich stütten kunnen, wenn de Heimat nich mehr Tohuus weer, wenn wedder en Droom as en Sepenblaas an’t Platzen weer. Un dat geev jümmers en Droom vun’t grote Glück, man dat weer so wiet weg! „Tüüssadüüss“ - en Book vun’n Afscheed. Den een un annern Droom, den gifft dat nu nich mehr. Man de Poet un Ledermaker, de is noch dor, sitt in sien Stuuv in de Giebelstadt. Mit Gitarr un Piano. He schickt siene Gedanken un Leder rut in de Welt.

„Warrt nich veel plattdüütsche Böker geven, wo een so as Volkert Ipsen in moderne, natürliche un frische Plattdüütsch ehrlich vun sien Leven vertellt un en grote Bogen sleiht vun de Süsstiger Johrn bit na hüüt un dorbi jüst so veel fröhlig Stücken as trurig Momenten erinnern deit.“ (Plattnet)

Mit sien „opsassige“ Schrievwies will Volkert Ipsen dat schöne Nordstrander Platt anklingen laten. So
heet dat an’n Anfang vun düt Book – un dat hett de Verteller un Ledermaker op dat Allerbest torechtkregen. Dat is nu en ganz besünner Biografie worrn, dor mutt een sik op inlaten – un denn kann een dor ok in versupen. Un eerst wedder opduken, wenn dat letzte Leed utklungen is.... So geiht dat in’t Leven, un Volkert Ipsen is een vun de, de nix op de lichte Schuller nehmt. Man dat is goot so, Spijöken- un annern Kraam hebbt wi noog bi de Plattdüütschen. Un wi wünscht uns, dat he nich so gau „Tüüssadüüss“ seggen schall. (Blätter der Fehrs-Gilde)


Volkert Ipsen vertellt uns in modernet, natürlichet un frischet Plattdüütsch ehrlich vun sien Leven. He sleit en groten Bagen vun de Sösstiger Johrn bit na hüüt un besinnt sik dorbi op hööglich-vergnöögliche jüst so as op duuknacksche Momenten.
Wi beleevt de Anfäng von sien Musikerkarriere, as he to sien Vadder sä: "Vadder, ich bruuk een Klavier!" un ut sien Jugendtied in dat Kapitel: "Rocking Dr. Schwipsen"
He vertellt uns vun een Kollegen mit dat twete Gesicht in "Dat Dodenschipp" un wi wert gewohr, dat Ipsen de lütte Kurstadt Bäms (Bad Bevensen) keen Glück bröcht hett. Jümmers wenn he dor weer, mallöört em wat ... (Plattschapp)

Fast inbunnen.

21,7 x 15,5 cm

ISBN 978-3-98147-57-08

Lübeck: Volkert Ipsen Selbstverlag/Verlag Tiet för Platt 2011, 211 S.

ISBN: 9783981475708
Kategorie: Böker

Bestellnummer: BO VIP 2363
Tüüssadüüss
Dat köst Woveel wullt Du?
€ 14,95
+ Versand
Een Sied trüch