Forster, Hans-Jürgen
Plattbarft

Lütt beten wat vörweg vun dan Autor:

"Plattbarft, barfuß? Woso kummst du op düssen Titel?" hett mien Fründe Kuddel mi freugt. "Süh", heff ick antert, "toeerst is dat en lütt Woortspeel, denn Platt, plattdüütsch, dat is de Sprook, in de ik düsse Vertellen schrieben do."
"Un >barft<, wat alleen for sik ok >barfuß< bedüden deit?" hett Kuddel nohookt. "Stell di mol vor", verkloor ick, "du loppst mit Gummistebeln an'n Sandstrand langs. Spörst du wat, dor unnen an de Feut? Nee? Dat beten Schüürn, Kniepen un Sweten loot wi mol butenvor, ober sunst nix? Rein gar nix? - Sühst woll.
So, nu treck mol Stebeln un Strümp ut un loop wieder. Na, markst wat? Miteens feuhlst du. Du feuhlst den Sand, warm, week, fein, he fiechelt dien Huut, un du sackst ok en beten mehr in, kannst em sogoor mit de Teuhn griepen, wenn du di Meuh giffst. Du feuhlst en Muschelschill, en lütt Steen, dat piert oder jöckt villicht sogoor en beten unner de Sohl, wenn du dor op petten deist. Un denn is dor ok noch dat Woter, dat di um de Teuhn speult, fucht, natt, lowarm an'n sieden Rand, en beten keuhler, nem't deper is. All dat spörst du, sühst du ok mit toe Ogen, denn du kannst liekers kieken - mit dien blanken Feut.
Un so heff ick dat ok bi't Schrieben von mien Vertellen hollen. Ik heff de Stebeln uttrocken un bün plattbarft lopen: Mol bün ick heugigg un susig öber den Sand huscht, de mi blots en beten kettelt hett, mol bün ick langtiets nodenken bistohn bleben, bi dat sick mien Feut deep un deper ingroben dään.
Verstohn, begrepen, >snalltPlattbarft<.

Taschenbook

ISBN 3-87651-241-7

Hamborg: Quickborn 2002, 95 S.

ISBN:
Kategorie: Böker

Bestellnummer: BO QUB 412
Plattbarft
Dat köst Woveel wullt Du?
€ 7,80
+ Versand
Een Sied trüch