Forster, Hans-J├╝rgen
Plattbarft

L├╝tt beten wat v├Ârweg vun dan Autor:

"Plattbarft, barfu├č? Woso kummst du op d├╝ssen Titel?" hett mien Fr├╝nde Kuddel mi freugt. "S├╝h", heff ick antert, "toeerst is dat en l├╝tt Woortspeel, denn Platt, plattd├╝├╝tsch, dat is de Sprook, in de ik d├╝sse Vertellen schrieben do."
"Un >barft<, wat alleen for sik ok >barfu├č< bed├╝den deit?" hett Kuddel nohookt. "Stell di mol vor", verkloor ick, "du loppst mit Gummistebeln an'n Sandstrand langs. Sp├Ârst du wat, dor unnen an de Feut? Nee? Dat beten Sch├╝├╝rn, Kniepen un Sweten loot wi mol butenvor, ober sunst nix? Rein gar nix? - S├╝hst woll.
So, nu treck mol Stebeln un Str├╝mp ut un loop wieder. Na, markst wat? Miteens feuhlst du. Du feuhlst den Sand, warm, week, fein, he fiechelt dien Huut, un du sackst ok en beten mehr in, kannst em sogoor mit de Teuhn griepen, wenn du di Meuh giffst. Du feuhlst en Muschelschill, en l├╝tt Steen, dat piert oder j├Âckt villicht sogoor en beten unner de Sohl, wenn du dor op petten deist. Un denn is dor ok noch dat Woter, dat di um de Teuhn speult, fucht, natt, lowarm an'n sieden Rand, en beten keuhler, nem't deper is. All dat sp├Ârst du, s├╝hst du ok mit toe Ogen, denn du kannst liekers kieken - mit dien blanken Feut.
Un so heff ick dat ok bi't Schrieben von mien Vertellen hollen. Ik heff de Stebeln uttrocken un b├╝n plattbarft lopen: Mol b├╝n ick heugigg un susig ├Âber den Sand huscht, de mi blots en beten kettelt hett, mol b├╝n ick langtiets nodenken bistohn bleben, bi dat sick mien Feut deep un deper ingroben d├Ą├Ąn.
Verstohn, begrepen, >snalltPlattbarft<.

Taschenbook

ISBN 3-87651-241-7

Hamborg: Quickborn 2002, 95 S.

ISBN:
Kategorie: 1

Bestellnummer: BO QUB 412
Plattbarft
Dat köst Woveel wullt Du?
€ 7,80
+ Versand
Een Sied trüch