Groth, Carl

Enn un Anfang
Niege Geschichten un ut anner Böker welk tosåmenstellt

In de lüttsten Vertellens stickt mitünner de gröttsten Fragen mit in: Hebbt wi blots een Leven op de Eer oder steekt wi in en Kreisloop binnen, und at geiht jümmer wedder vun vörn los? Gifft dat ok för us Mitgeschöpfe sowat as ewig Leven?

In Geschichten, Gedichten un Gedankenspleten kreist Groth üm düsse groten Fragen. De Ik-Verteller vun „Erinnern“, en Rott, de in de Fall gahn is, besinnt sik miteens op ehr Vergangenheit as Mönk in’t Middelöller, as se Befehl geven dee, een Hex to verbrinnen un en anner ünnerdükern to laten – de een schull bestraaft wern, de anner schull ehr Schanddaten gestahn, wat se nich doon wull, sodatt se bi de Folter to Dode kamen is. Slecht Karma un slecht Leven as Schicksalsrache in en Strudel, de di jümmer wieder na ünnen treckt?

Dat Vertellen „Schizo I“ wiest den dubbelten Wannel vun en noorddüütschen Dörpsbewahner. Eerst hett Erwin studeert, denn is he afstört, bet em Frau un Huus afhannen kömen un he nich mal mehr en Dack över’n Kopp har. Toletzt slöppt he to in en Strohschüün, de an to brinnen fangt. As he opwaakt, sünd sien Fööt al verbrinnt. De Erinnern an C.F. Meyer sien Gedicht „Die Füße im Feuer“ stiggt in em op, un he süht dor en Teken in. De Ik-Verteller besöcht Erwin in’t Krankenhuus un Erwin vertellt. Verkloort sien olen Klassenkameraden un Studienfründ, woans dat Gedicht un sien Tostand tohopenhangt. De Verteller mag dat nich so recht glöven, man …

Twüschen Hell üm Düüster geiht dat he nun her. De een vertwievelt an dat, wat nich dor is, för den annern is dat de Born, de em Knööv un Tovertruun schinkt. Dat Besünner an düt Book sünd de Perspektiven, de Ogen, ut de Groth sien Protagonisten kieken lett. De een kiekt ut sien egen Graff, wat jüst toschüffelt ward, de anner ut en swart Lock, wat kuum noch as Seel to beteken is, de Drütt is al in’t Güntsiet ankamen un kiekt trüch op den letzten Weg. Wat dat nu Minschen sünd, Rodden oder Kakerlaken: De Doot maakt jem in Groth sien Vertellens all gliek. Man nich ganz …

Besünners persönlich sünd de letzten Texten, Prosa-Gedichten, de vertellt vun Minschen, de bilütten den Dood op sik tokamen seht un ünner grote Pien suutje vun de een Siet na de anner röver mööt, veel langsamer, as een sik dat wünschen deit. Man blangen dat Lieden steiht hier dat gemeensame Dörstahn, de Verbindung, de blifft, twüschen den Partner, de mang de Lebniigen blifft un den annern, de vörangeiht na Güntsiet.

Egenproduktschoon - de Böker köönt ünnerscheedlich utsehn un dor mag en Ünnerschrift vun den Autor in oder op ween.

14 x 19,5 cm, handmaakte Liembindung

Hamborg, Sübstverlag Carl Groth, 124 S.

ISBN:
Kategorie: 1

Bestellnummer: BO GRT 4235
Enn un Anfang
Dat köst Woveel wullt Du?
€ 22,00
+ Versand
Een Sied trüch